Sunday, February 07, 2016

Sweet valentine notes

Kleine briefjes. Als kind was ik er altijd al dol op. Nu nog soms doe ik af en toe een briefje in de broodtrommel van de kinderen. Van Sam krijg ik dan een lief krabbeltje terug. Of in een jaszak.
Leuk om te doen. Leuk om te vinden!
Mijn moeder deed dat vroeger ook.
Deze hartjes met een gat haakte ik lang geleden al eens. Gewoon om op te hangen. Een open hart.

Maar ze zijn bij uitstek geschikt om een lief klein briefje in te doen en dan daar iemand mee te verrassen.

Hang een hartje met briefje aan de knoop van een jas, van iemand die het kan gebruiken.
 
Dit open hart haak je van restjes katoen.

Als slinger vind ik het ook wel erg leuk staan. Ik stel me dan zo voor dat er iemand langs komt en dat die dan een hartje met briefje van de lijn mag pakken.

Het briefje wordt open gerold en gelezen. Ik zie een glimlacht te voorschijn komen en we kijken elkaar aan. Een klein dankbaar moment.
Mijn lief deed de test; met als resultaat een vrolijke lach en een knuffel voor mij!

Niet alleen voor Valentijnsdag wat toch vooral een bedenksel is van de commercie. Wie dat dan ook moge zijn.
Een knuffel een kus een lief woord. Hoe mooi is dat?!

Wednesday, February 03, 2016

Be my valentine...

Er kan er natuurlijk maar eentje de echte zijn. Tenminste dat denk ik.
Mijn lief kwam notabene zelf op het idee; allemaal blauwe hartjes was ik aan het haken. Daar moest dan een rode tussen.
En precies dat is wat ik deed. Het werd een slingertje boven ons bed.
Het hartje haak je heel eenvoudig met dit patroontje moet het lukken. Ik heb het al heel lang.
Het is een patroontje dat veel op internet te vinden is dus ik weet niet of het echt van iemand is.
Haak vevolgens een lossenketting en neem met een steek de bovenkanten van het hartje mee, laat er wel een paar lossen tussen.
Een beetje op gevoel.
Je kan natuurlijk je eigen kleuren gebruiken. Kleuren hebben alles te maken met gevoel...

Thursday, January 28, 2016

Tuesday, January 26, 2016

Winters lampje


Lampekapjes omhaken vind ik leuk. Bij de Kringloopwinkel zoek ik voetjes en kapjes uit die op elkaar passen. Soms vind ik gewoon een compleet lampje van die winkel met de grote gele letters. 
Of een heel erg oud lampje dat minstens zo lang mee gaat als ik.
Dit lampje kregen we om eens te kunnen aansluiten op een tijdklok toen we op vakantie gingen. Nu zijn de avonden donker en toen we de kerstboom weg hadden gehaald en het meubelgeschuif wat voor de boom nodig was zo wilden laten kregen we een donker hoekje.
Met dikke wol omhaakte ik het kapje van dit lampje. Het zachte witte bollige voetje maakt het helemaal tot een winters lichtje.
De steek bestaat uit lossen en vasten. Ik houd van deze steek en gebruik hem (of is het haar?) vaak.
Het recept voor de overheerlijke en onweerstaanbare wortelcake op het schoteltje vind je op Ik-ook gewoon.
's Avonds zijn schemerlampjes heerlijke lichtbrengers maar ik vind het toch wel belangrijk dat het er overdag ook nog een beetje mooi uit ziet. Maar verlicht schijnt dit haakwerk zo mooi door. Ik kan er naar blijven kijken!

Ik beken; onze allereerste schemerlamp! En ik vind het best gezellig staan. Dus!

Saturday, January 23, 2016

Ondertussen onder de pannen....

....hebben we een nieuwe bewoner.

Er wordt hard gewerkt!

Vorige week werd er een raam in gezet.
Ik schilder en ik zwoeg en ik stoot mijn hoofd. De hond die toekijkt maakte Sam zelf. Met een lamp in de kop schijnt deze viervoeter mij bij.
Dit is Sam zijn nieuwe onderkomen.

En wie zou(den) hier dan wonen?

Zijn eigen plek. Heerlijk. Onder de pannen!